ارائه‌ای از asmr.education

ون گوگ

موزه‌ای مبتنی بر شواهد از زندگی کاری وینسنت ون گوگ

از طریق پیوندی به آرل: اتاق خواب در خانهٔ زرد به اینجا آمده‌اید.

مرور کاتالوگ

در حال آماده‌سازی نخستین اتاق…

زبان: فارسی

متن‌های این صفحه را یک مدل هوش مصنوعی از انگلیسی ترجمه کرده و هیچ گویشور بومی‌ای آن‌ها را بازبینی نکرده است. متن انگلیسی همان متنی است که با منابع مقابله شده است: این صفحه را به انگلیسی بخوانید.

نمایشگاهی دیجیتال و مستقل. این نمایشگاه آثاری را که در حال حاضر در این کاتالوگ مستند شده‌اند به نمایش می‌گذارد؛ این کاتالوگ کامل نیست: پوشش و منابع را ببینید.

آرل: اتاق خواب در خانهٔ زرد

آرل · فوریهٔ 1888 – مهٔ 1889

محیط تفسیری. رنگ‌ها و مبلمان از نامه‌ها و نقاشی‌های خود ون گوگ گرفته شده‌اند، اما اتاق از میان رفته است و اندازه و چیدمان آن در اینجا استنباط‌شده است.

آرل، خانهٔ زرد، اکتبر 1888

در اواسط اکتبر 1888 ون گوگ اتاق خوابش را در طبقهٔ اول خانهٔ زرد نقاشی کرد و می‌خواست رنگ آن القاکنندهٔ آرامش یا خواب باشد. رنگ‌ها را برای تئو برشمرد: دیوارهای بنفش کم‌رنگ، کاشی‌های قرمز، تخت و صندلی‌های زرد کره‌ای، ملافه‌های سبز لیمویی، پتوی قرمز تند، پنجرهٔ سبز، میز آرایش نارنجی، لگن آبی و درهای یاسی. سایه‌ها را کنار گذاشت و رنگ تخت را به باسمه‌های ژاپنی تشبیه کرد. موزهٔ ون گوگ یادآور می‌شود که دیوار پشتی کج بازتاب اتاق واقعی است، و اینکه دیوارها در نقاشی از ارغوانی به آبی رنگ باخته‌اند.

بیشتر بخوانید

سه نسخهٔ نقاشی‌شده وجود دارد که هر یک اثری جداگانه است. نسخهٔ نخست (آرل، اکتبر 1888، 72.4 x 91.3 سانتی‌متر) در موزهٔ ون گوگ است. پس از آنکه، هنگام بستری بودن او در بیمارستان، در جریان یک سیلاب بر اثر رطوبت آسیب دید، آن را در سپتامبر 1889 در سن-رمی در همان اندازه دوباره نقاشی کرد؛ آن نسخه در مؤسسهٔ هنر شیکاگو است (73.6 x 92.3 سانتی‌متر). نسخهٔ سوم کوچک‌تر (57.3 x 73.5 سانتی‌متر)، که برای مادر و خواهرش ساخته شد، در موزهٔ اورسه است. مؤسسهٔ هنر گزارش می‌دهد که رنگدانه‌های قرمز کف با آهنگ‌های متفاوتی تغییر کرده‌اند، از این رو هیچ‌یک از کف‌ها اکنون آن‌گونه که نقاشی شده بود به نظر نمی‌رسد. ون گوگ بعدها گفت که اتاق خواب به نظرش بهترینِ بوم‌هایش بود.

دربارهٔ این مکان: مستند: رنگ‌ها (نامه‌های 705 و 706)، قرار داشتن در طبقهٔ اول، پنجره‌ای با کرکره‌های بسته، بیش از یک در، میز آرایش با لگن و آینه، دو صندلی، پرتره‌ها و یک منظره روی دیوارها، لباس‌ها و کلاهی روی گیره‌های دیواری، و گوشه‌ای کج (موزهٔ ون گوگ). استنباط‌شده: اندازهٔ اتاق، ارتفاع سقف، زاویهٔ کجی و جای دقیق مبلمان. یک اتاق 3D قدم‌زدنی نمی‌تواند پرسپکتیو عمداً تخت‌شدهٔ او را بازتولید کند.

این فضا بر چه اساسی ساخته شده است

این فضا چگونه مدل‌سازی شد

تغییراتی برای قدم زدن راحت

آنچه مشخص نیست

منابع