ارائه‌شده از سوی asmr.education

ون گوگ

موزیمی مبتنی بر شواهد از زندگی کاری وینسنت ون گوگ

شما از راه یک لینک به گالری پایانی به اینجا آمده‌اید.

مرور کاتالوگ

در حال آماده‌سازی اتاق اول…

زبان: فارسی دری (افغانستان)

متن‌های این صفحه توسط یک مدل هوش مصنوعی از انگلیسی ترجمه شده و تا هنوز از سوی یک گویندهٔ بومی بازبینی نشده است. متن انگلیسی همان متنی است که با منابع مقایسه شده است: این صفحه را به انگلیسی بخوانید.

یک نمایشگاه دیجیتال مستقل. این نمایشگاه آثاری را که فعلاً در این کاتالوگ مستند شده‌اند نشان می‌دهد؛ این کاتالوگ کامل نیست: پوشش و منابع را ببینید.

گالری پایانی

فضای نمایشگاهی (نه یک مکان تاریخی). اتاق پایانی‌ای که برای این موزیم دیجیتال طراحی شده است.

پس از 1890

ون گوگ در دو سال آخر عمرش در میان هنرمندان پیشرو (آوانگارد) شناخته شده بود و آثارش در پاریس و بروکسل به نمایش درآمد. تئو در 25 جنوری 1891، شش ماه پس از وینسنت، درگذشت. بیوهٔ تئو، یو ون گوگ-بونگر، آثاری را فروخت و امانت داد و نامه‌های وینسنت را منتشر کرد؛ موزیم ون گوگ او را برای شهرت وینسنت ضروری می‌داند. برخلاف یک داستان رایج، او در زمان حیاتش بیش از یک نقاشی فروخت. او بیش از 850 نقاشی و نزدیک به 1,300 اثر روی کاغذ از خود به جا گذاشت. موزیم ون گوگ در 2 جون 1973 در آمستردام گشایش یافت.

بیشتر بخوانید

پسر تئو و یو، وینسنت ویلم، که وینسنت به مناسبت تولدش «شکوفه‌های بادام» را نقاشی کرد، بعدها موزیم ون گوگ را بنیاد گذاشت. در 1914 بقایای تئو به اوور منتقل و در کنار بقایای وینسنت به خاک سپرده شد.

دربارهٔ این مکان: معماری نمایشگاهی که برای این موزیم دیجیتال طراحی شده است؛ بازسازی نیست.

این بر چه اساسی ساخته شده است

منابع