นำเสนอโดย asmr.education

แวนโก๊ะ

พิพิธภัณฑ์ที่อิงหลักฐาน ว่าด้วยชีวิตการทำงานของวินเซนต์ แวนโก๊ะ

คุณมาจากลิงก์ไปยัง นือเนิน: สตูดิโอในบ้านของสคาฟรัต

เรียกดูแคตตาล็อก

กำลังเตรียมห้องแรก…

ภาษา: ไทย

ข้อความในหน้านี้แปลจากภาษาอังกฤษโดยโมเดล AI และยังไม่ได้รับการตรวจทานโดยเจ้าของภาษา ข้อความภาษาอังกฤษเป็นฉบับที่ตรวจสอบกับแหล่งที่มาแล้ว: อ่านหน้านี้เป็นภาษาอังกฤษ

นิทรรศการดิจิทัลอิสระ นำเสนอผลงานที่มีบันทึกอยู่ในแคตตาล็อกนี้ในปัจจุบัน ซึ่งยังไม่ครบถ้วน ดูขอบเขตข้อมูลและแหล่งที่มา

นือเนิน: สตูดิโอในบ้านของสคาฟรัต

นือเนิน · ธันวาคม ค.ศ. 1883 – พฤศจิกายน ค.ศ. 1885

สภาพแวดล้อมเชิงตีความ. ห้องเหล่านี้มีหลักฐานบันทึกในจดหมาย แต่ตัวอาคารไม่มีอยู่แล้วและไม่ได้ตรวจดูแผนผังใด ผังห้องที่นี่จึงเป็นการตีความ

นือเนิน, 1884-1885

กลางเดือนธันวาคม ค.ศ. 1883 ห้องรีดผ้าเล็ก ๆ ที่บ้านพักศาสนาจารย์ของพ่อแม่กลายเป็นสตูดิโอแห่งแรกของแวนโก๊ะในนือเนิน ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1884 เขาเช่าพื้นที่เพิ่มจากโยฮันเนส สคาฟรัต ผู้ดูแลเครื่องพิธีของโบสถ์คาทอลิก ข้างโบสถ์นักบุญเคลเมนต์ เป็นสองห้องที่เชื่อมต่อกัน ห้องใหญ่หนึ่งห้องและห้องเล็กหนึ่งห้อง ในราคาปีละ 75 กิลเดอร์ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1885 เขาย้ายเข้ามาอยู่ โดยนอนในห้องใต้หลังคา Visit Brabant ระบุว่าเขาวาดภาพ “คนกินมันฝรั่ง” ที่นี่ บ้านหลังนี้ถูกรื้อถอนในปี ค.ศ. 1936 ปัจจุบันมีรูปปั้นจิตรกรกับขาตั้งภาพเป็นเครื่องหมายบอกที่ตั้ง

อ่านเพิ่มเติม

ฉบับรวมจดหมายระบุว่าจิตรกรอันทอน แคร์สเซอมาเกอร์ส วาดแผนผังพื้นของสตูดิโอนี้ไว้ในปี ค.ศ. 1914 และมีภาพถ่ายที่แสดงมุมห้องใต้หลังคาที่แวนโก๊ะนอน ทั้งสองรายการไม่มีให้โครงการนี้ใช้ พิพิธภัณฑ์แวนโก๊ะบรรยายว่า “คนกินมันฝรั่ง” (เมษายน-พฤษภาคม 1885) เป็นผลงานอวดฝีมือด้านการวาดภาพคนที่ตั้งใจสร้างขึ้น โดยวาดชาวนาด้วยสีโทนดิน

เกี่ยวกับสถานที่นี้: มีหลักฐานบันทึก: ห้องสองห้องที่เชื่อมต่อกัน (ใหญ่หนึ่ง เล็กหนึ่ง) ที่นอนในห้องใต้หลังคา ที่ตั้งข้างโบสถ์นักบุญเคลเมนต์ ค่าเช่าและวันที่ อนุมานหรือคิดขึ้นเอง: ขนาดห้อง ความสูงเพดาน ตำแหน่งหน้าต่างและประตู สีผนังและพื้น และเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมด

สิ่งนี้อิงจากอะไร

พื้นที่นี้สร้างแบบจำลองอย่างไร

สิ่งที่ปรับเปลี่ยนเพื่อให้เดินชมได้สะดวก

ยังไม่มีข้อยืนยัน

แหล่งที่มา